Schoonbaert schrijft… over klassementen

U kent allemaal de badminton ranking, maar u vergist zich in het nut ervan. Deze ranking zorgt voor een volgorde van spelers, met als uitgangspunt het aantal verdiende tornooi en competitiepunten. Dat dit niet een weergave is van de onderlinge verhoudingen tussen de spelers, is spijtig, maar lijken velen te vergeten. Kan ook niet, daarvoor zou iedereen exact dezelfde tornooien moeten spelen of elk tornooi exact evenveel punten moeten opleveren. Is niet, en zal ook nooit zijn, om redenen die u vast zelf ook wel kan bedenken.

Bedenk daar dan maar meteen bij dat het klassement waarover u beschikt, en de positie die u bekleedt op de ranking, wel degelijk twee totaal verschillende verhalen zijn. Over uw positie trekt u zich best niet al te veel aan. De nummer 1 op de ranking hoeft zelfs niet persé de beste speler van het land te zijn. Om dit uit te zoeken, of om eens te kijken of u zelf wel correct gepositioneerd staat, doet u best eens een keertje mee aan de Vlaamse of Belgische kampioenschappen. Geen betere waardemeter dan de wedstrijden waarin u zelf speelt. Laat u niet afschrikken, iemand die hoger staat, hoeft niet per definitie beter te zijn. Kwantiteit speelt immers ook een rol. Terecht.

Overtuig uzelf en ongetwijfeld vele anderen in een rechtstreeks duel met uw onterechte meerdere. Onvermijdelijk indien u beiden regelmatig tornooien speelt. Houd de spierbalrollerij voor op het veld, niet voor er naast. Staat u maar een paar keer per jaar op een tornooiveld, houd dan uw mond. Eén ding is zeker, beschouwt u zichzelf niet als strandbadmintonner? De kans dat u er eentje die dat wel is, in uw buurt op de ranking tegenkomt, is nihil.

Bent u van mening dat uzelf beschikt over een te laag klassement, of vindt u dat uw collega strandbadmintonner te hoog mag aantreden? Geen erg, uw frustraties zijn onterecht. U hoeft zich geen zorgen te maken !

Zelfverklaard topspeler, maar uw klassement doet anders vermoeden? Steek uw hand in eigen boezem. De oorzaak, én de oplossing, liggen dichter bij dan u denkt. Ofwel liegt uw mama, en bent u toch niet zo goed als zij laat uitschijnen, ofwel speelt u te weinig voor de knikkers. Besef dat het aantal gespeelde tornooien van de vele strandbadmintonners enkel invloed heeft op uw ranking, niet op uw klassement. De oplossing ligt voor da hand, speel eens wat meer. De vele prutsers in uw categorie zullen het u des te makkelijker maken om uw benodigde punten te behalen. Andere prioriteiten, of geen zin om u regelmatig te bewijzen? Houd dan ook nu maar gewoon uw mond.

Schoonbaert vindt naast de theorie, de praktijk minstens even belangrijk. Geheel in het kader van dit schrijven liet Schoonbaert zich de laatste 3 jaren terugzakken tot het B2 klassement in het gemengd dubbel. Toch niet zo evident al dat zakken. Geduld wordt gelukkig beloond en Schoonbaert vindt weer de motivatie om een wedstrijd met inzet te spelen. Na een klein jaartje proberen, worden er eindelijk wat resultaten geboekt en mag er volgende keer alweer in de B1 aangetreden worden.

Een korte alinea met toch wat nuttige info, Schoonbaert onwaardig. Zakken doe je niet zomaar, een competitiespeler hoeft al niet te gek te doen om zijn klassement te behouden. De top in elk klassement lijkt beter én breder te worden. Winnaars van B1 tornooien die zogezegd allemaal A zouden moeten zijn, hadden in een oud systeem zelfs helemaal nooit A geweest. Een verschijnsel dat zich vooral manifesteert in het gemengd dubbel. Fijn toch, om ook op B1 tornooien gewoon grave wedstrijden en spelers te kunnen zien. Misschien is B1 wel het nieuwe A2, en B2 het nieuwe B1, ik zeg zomaar wat.

Paradoxaal aan de klachtenregen over het systeem is dat menig speler te snel zou dalen, terwijl net diezelfde speler meent dat andere spelers dan weer te hoog op de ranking staan en te snel stijgen. Een tegenstrijdigheid die zowat elke klacht herleidt naar een stukje persoonlijke frustratie. De minst onterecht gefrustreerde spelers van allemaal zouden zich telkens in de middenmoot van elk klassement bevinden. Zij menen nooit in aanmerking te komen voor tornooiwinst. Hetgeen als middenmoter niet eens zo verwonderlijk hoeft te zijn. Fouten in het systeem zorgen ervoor dat zogenaamde toppers ‘hun’ reeks komen bevuilen. In de praktijk, speciaal voor u getest door Schoonbaert, slechts mogelijk voor een paar keer, op een handvol tornooien. Wil u als middenmoter toch eens prijzen pakken, blijf ook verder onder de kerktoren spelen, en neem dat gevoel mee als u een sterkere tegenstander laat zweten voor zijn overwinning.

Staat u echter aan de andere kant, en vindt u dat het de middenmoters zijn die uw klassement ontsieren en onterecht hoger geplaatst staan dan uzelf? Verschuil u niet achter jaloerse commentaren, maar gun deze mensen het plezier en de voldoening die ze halen uit de vele tornooien die zij spelen, elke week opnieuw. Als iedereen evenveel speelt als u, mag 50% van de tornooien zijn boeken sluiten. Hoe gaat u dan nog aan de punten geraken voor uw plaats op de ranking? Of vindt u het gewoon verschrikkelijk dat Janneke en Mieke (gelijkenissen met echte personen berusten op louter toeval) met uw prijzengeld aan de haal gaan? Ga wat tennissen. Dat schijnt ook wat minder vermoeiend te zijn.

Nee, het systeem is niet voor gevoelige zieltjes en mierenneukers. Maar wat het toch vooral doet is mensen aanzetten om te spelen. Mindere goden de kans geven om punten te verdienen en boven zichzelf uit te stijgen tegen de toppers in hun klassement. Diezelfde toppers die hier niet mee gediend zijn en liefst van al sportieve wraak nemen. Vergane en niet zo vergane gloriën die hier en daar hun racketje nog eens vanonder het stof halen en een wedstrijd met inzet spelen. Al is het maar omdat ze in hun vers verdiende klassement zowaar nog wat kunnen laten zien aan het publiek.

Staat u te laag? Dit niet zo eens verkeerde systeem zet u met plezier aan om weer wat meer te gaan spelen. Maar gun uw collega badmintonners de punten waarvoor ze zich elk weekend vroeg uit hun bed hijsen. Deelt u de mening van Schoonbaert, en vindt u dit alles ook gewoon veel te vermoeiend? Speel dan ocharme een paar keer per jaar in een reeks waarvoor u met plezier uit uw bed komt. De middenmoters zullen u vervloeken, maar zijn blij u terug te zien.

Gebruik het systeem waarvoor het goed is, en kijk zeker naar uw eigen rol hierin. Het is niet omdat mensen akkoord kunnen gaan met uw mening, dat zij in het zelfde schuitje zitten. Kom niet met klachten en problemen, maar denk mee aan oplossingen, in de eerste plaats voor uzelf. Gaat al het bovenstaande u toch niet zo goed af? Houd dan vooral gewoon uw mond.

Eén gedachte over “Schoonbaert schrijft… over klassementen

  • februari 21, 2019 om 9:55 am
    Permalink

    Schoon stukje tekst Schoonbaert!
    Voor een groot stuk heb je ook gelijk. Tenminste voor spelers die ook toernooien spelen.

    Ware het niet dat er in onze club net als in vele andere Vlaamse clubs spelers zijn die 0 toernooien spelen op een jaar.
    Uw stelling dat je met enkel competitie makkelijk je klassement behoudt, gaat niet op. In 2de Liga dames, de 2de hoogste reeks van België dus, krijg je 105 punten per gewonnen match. Win je dus je 10 enkels en je 10 dubbels, zal je stranden op 1050 punten en dus zakken naar B2.

    Het jaar daarop, wordt het voor jezelf makkelijker, want ben je wegens index règlement verplicht om de laatste enkels en dubbels te spelen.. Niet leuk voor jou, niet leuk voor de tegenstand.

    Bovendien wordt het voor de competitieverantwoordelijken zeer moeilijk om dergelijke laag geklasseerde spelers nog op te stellen in de 2de ploeg wegens ploegindexen etc. Hierdoor komen ze in de 3de ploeg terecht, waar ze nog minder punten zullen verdienen en nog verder zullen wegzakken. En dit terwijl hun niveau eigenlijk gelijk blijft.

    Nuja, zoals je zelf zegt, de oplossing licht voor handen. Als deze personen een paar toernooien gaan spelen, krijgen ze terug het klassement dat ze verdienen.

    Maar is het echt nodig dat een klassement / ranking de spelers moet verplichten om af en toe toernooien te spelen zodoende nog te kunnen deelnemen op een niveau waarbij het plezant blijft voor iedereen?

    Dat lijkt mij de hamvraag van deze eindeloze discussie.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *